Simetrik ve paralel çizgilerden oluşan, makine bulunmadan önce ada halkının tahta çubukların ucuna iğne tutturarak tamamıyla bitkisel özlerden gölgeleme teknikleri kullanmadan yaptıkları bir tarzdı. Ada halkları yüzlerine de yaptırırlardı. Gelişen zamanla beraber şekillerde çeşitlenmiş ve tahiti-samua halkı dışında makine tekniğiyle tüm dünyada yaptırılır bir tarz halini almıştır. Türkiye’de pek benimsenen bir tarz olmamakla beraber çizgilerin birbirlerine parellelliği mistik bir hava yaratır. Çizgilerin şekilleri simgesel olarak mit’leri, yaşamı, ölüm sonrası dünyayı, soyut varlıkları anlatır